Unha plataforma, non catorce produtos
Inxestión, inferencia, alertas, evidencia e auditoría son o mesmo núcleo para todos os casos. Engadir un detector novo non obriga a un despregamento novo nin a outro contrato de mantemento.
CentinelIA360 é un único motor de visión artificial que se adestra para o evento que vostede precise detectar: contar persoas, vixiar un aforo, localizar vandalismo, ler matrículas, atopar un foco de calor ou censar piscinas e placas solares. E tanto lle ten de onde veña a imaxe: as cámaras fixas que xa ten na vía pública e nos seus edificios, as embarcadas nun vehículo, o móbil dun axente, unha cámara térmica ou o voo dun dron.
A maioría de organismos non precisa outro sistema de videovixilancia: precisa que o vídeo que xa se está a gravar sirva para algo. CentinelIA360 colócase enriba desa infraestrutura e converte o vídeo en feitos consultables: cantas persoas hai, que matrícula pasou, onde apareceu unha pintada, cantas piscinas non declaradas hai nun polígono catastral.
Inxestión, inferencia, alertas, evidencia e auditoría son o mesmo núcleo para todos os casos. Engadir un detector novo non obriga a un despregamento novo nin a outro contrato de mantemento.
Conéctase por RTSP e ONVIF ás cámaras IP existentes, e tamén ás embarcadas en vehículos, ao móbil dun axente, a unha térmica e ao vídeo dun dron. Se dá imaxe, serve. Sen obra civil e sen licitar de novo a infraestrutura de captación.
Se o detector existe, actívase. Se non existe, adéstrase con imaxes reais da súa contorna e valídase con métricas medidas sobre o seu propio conxunto de proba antes de pasar a produción.
A inferencia execútase no bordo, na propia instalación. Cara a fóra viaxa o metadato do evento, non o vídeo. Anonimización de rostros e matrículas activada por defecto onde o caso de uso non esixe identificar.
É o que máis nos piden e onde a diferenza se nota antes: festas patronais, romarías, concertos, praias, feiras, cabalgatas, manifestacións. A cámara conta e mide densidade en tempo real; o rostro nunca fai falta para iso, así que non se garda.
21 % da capacidade autorizada
Zona C por riba do limiar de 3,0. Aviso enviado ao posto de mando.
412 entradas e 94 saídas polo acceso norte
Cantas persoas hai agora mesmo dentro do recinto, contra a capacidade autorizada. Sen torniquetes, sen pulseiras e sen contar a man.
Persoas por metro cadrado, zona a zona. Vese onde se está a formar o tapón antes de que sexa un problema de seguridade.
Cada zona leva o seu propio límite. Ao superalo salta o aviso ao posto de mando, ao móbil do responsable ou ao sistema que xa use a unidade.
Fluxo acumulado por cada acceso e tempo medio de estadía. O informe do evento sae só, cos datos que pide a autorización.
Contar persoas non esixe recoñecer a ninguén, e a plataforma trátao así desde o primeiro fotograma. Vostede decide que partes da escena se ven e cales se emborranchan, e esa decisión aplícase antes de que a imaxe se garde ou saia da instalación.
Antes e despois do tratamento, sobre o mesmo fotograma
Unha cámara térmica non mira cores, mira temperatura. Iso cambia o que se pode detectar e, sobre todo, cando: unha brasa antes de que haxa lume, unha persoa entre a maleza ás tres da madrugada, un cadro eléctrico que se está a quentar antes de que arda. O motor é o mesmo; o que cambia é o sensor.
Incendio antes do lumeVixilancia de masa forestal, vertedoiros, plantas de residuos e puntos limpos. Detecta a brasa pola súa temperatura, non polo fume, así que o aviso chega antes e de noite funciona igual que de día.
Rescate e buscaUnha persoa desaparecida emite calor aínda que estea entre a maleza, nun noiro ou na auga. Sobre dron, a varredura cobre en minutos o que a pé leva horas, e cada achado sae coas súas coordenadas para o equipo de terra.
Conato no monte, colector a arder, vertedoiro en combustión e brasas tras un incendio xa apagado, para saber onde pode reavivarse.
Persoas desaparecidas, náufragos, accidentados en zona forestal ou xente na auga de noite. Para Protección Civil, bombeiros e salvamento.
Cadros eléctricos, centros de transformación, motores e campos fotovoltaicos: a célula ou o borne que se quenta vese antes de que falle.
Unha mostra dos eventos que hoxe detectamos, agrupados pola unidade que adoita pedilos. Os marcados en cor están en produción dentro dalgún dos nosos produtos; o resto despréganse como detector de plataforma. Ningunha destas listas é pechada nin pretende selo: son o punto de partida da conversa, e valen igual sobre unha cámara fixa, unha embarcada, un móbil ou un dron.
Para Policía Local, Protección Civil, Festas, Deportes e Cultura. Reconto e aforo sen identificar a ninguén.
Para Seguridade Cidadá, Limpeza Viaria, Medio Ambiente e Patrimonio.
Para Mobilidade, Tráfico, ORA e control de Zonas de Baixas Emisións.
Para Urbanismo, Xestión Tributaria, Parques e Xardíns e xestoras de infraestrutura. Sobre voo de dron ou ortofoto.
Non está na lista o que vostede precisa? É a pregunta habitual e a resposta adoita ser que si se pode. O que determina a viabilidade non é o catálogo, senón tres cousas: que o evento sexa visible na imaxe, que exista un ángulo e unha resolución razoables, e que poidamos reunir exemplos abondos para adestrar e validar. Nunha sesión dunha hora sobre as súas propias cámaras saímos da dúbida.
Unha alerta que ninguén ve a tempo non serve de nada. Cando o caso o permite, a detección dispara directamente o mecanismo: un contacto de relé, un torno que se abre, unha barreira que baixa, un peto que sobe. A cámara deixa de ser unha testemuña e pasa a ser parte da instalación.
Matrícula autorizada, aforo por debaixo do límite, vehículo na zona de carga, persoa en área restrinxida.
Zona, limiar de confianza, franxa horaria, lista branca ou negra, e o estado das outras cámaras se a regra as cruza.
O acceso físico pode resolverse só. Todo o que teña consecuencia sancionadora pasa antes por unha persoa.
Saída de relé, orde por API ao fabricante do equipo ou mensaxe ao sistema de control que xa goberna a instalación.
Saída GPIO ou módulo de relés para calquera equipo que se peche cun contacto. É o denominador común de case toda a instalación existente.
Apertura por aforo dispoñible, por acreditación válida ou por matrícula en lista branca. Peche automático ao acadar a capacidade autorizada.
Aparcadoiros, accesos a recinto, moles de carga e viais de servizo. A lectura de matrícula abre sen ticket nin mando.
Control do casco histórico e de zonas peonís: baixa para o residente ou o servizo autorizado e volve subir detrás.
Paneis de mensaxe variable, semáforos de acceso e avisos por megafonía cando unha zona se achega ao seu límite de aforo.
Se a instalación ten o seu propio control de accesos, SCADA ou xestión de edificio, a orde vai alí por API, webhook ou MQTT en vez de duplicar o mando.
Onde poñemos a raia. Abrir unha barreira a un residente ou pechar un torno porque o recinto está cheo pódese automatizar sen problema. Unha denuncia, unha sanción ou calquera medida que afecte aos dereitos dunha persoa, non: aí a detección é unha proposta que un axente valida, e así queda rexistrado. É o que esixe o Regulamento europeo de IA e é como o entregamos.
Unha cámara soa responde a «que pasou aquí». Cruzando varias cunha regra respóndese a «por onde entrou, onde estivo e por onde marchou». É o traballo de investigación que hoxe se fai revisando gravacións a man durante horas, resolto nunha consulta.
Sobre o xa gravado, sen volver miralo. «Todos os vehículos brancos que pasaron por estas catro cámaras entre as 21:00 e as 22:00.»
«Se entra polo acceso norte e non sae por ningún en dúas horas, avísame.» A condición avalíase sobre varias cámaras á vez, non sobre unha.
As coincidencias colócanse no mapa e na liña de tempo, coa cartografía oficial de GeoCore360 debaixo. O percorrido vese, non se deduce.
O resultado expórtase como atestado ou informe pericial: fotogramas, horas, coordenadas, hash de cada evidencia e quen fixo a consulta.
Toda consulta deixa rastro. Quen buscou, que buscou, cando e con que xustificación. O acceso á busca retrospectiva dáse por perfil e por ámbito territorial, e o rexistro é inalterable. Sen esa trazabilidade, unha ferramenta así non debería entrar nun organismo público.
O mesmo percorrido para contar persoas nunha praza que para localizar piscinas nunha ortofoto. Cambia o detector, non a plataforma.
Cámara IP existente por RTSP ou ONVIF, cámara embarcada en patrulla, móbil do axente, cámara térmica, vídeo de dron en voo ou post-voo e ficheiros xa gravados. Sen substituír a infraestrutura de captación.
Escóllese o detector do catálogo ou defínese un novo coa unidade que o vai usar: que conta como evento, que non, que limiar de confianza e en que zona da imaxe se aplica.
Etiquetaxe sobre imaxes reais da súa contorna, adestramento e validación contra un conxunto de proba propio. Entrégase o informe de métricas antes de dar o detector por bo.
O evento sae por API REST, webhook ou cara á súa plataforma de videovixilancia, GIS ou expediente municipal, coa súa evidencia asociada e o seu rexistro de auditoría.
Estes sete produtos son a proba de que o motor funciona na rúa, non unha promesa de laboratorio: cada un resolve un caso concreto, coa súa normativa e o seu dominio propio. Pero son exemplos, non o catálogo. O motor é o mesmo para calquera outro evento e para calquera outra cámara. Se o seu caso encaixa nun deles, comece por aí; se non encaixa en ningún, é exactamente para o que existe a plataforma.
Lectura automática de matrículas embarcada en coche patrulla, motocicleta, dron e maletín portátil, con integración DXT e cadea de custodia.
Ver OCR-IDDeep learning que identifica o autor dunha pintada polas características do trazo, con cruzamento entre concellos e peritaxe para expediente.
Ver Grafiti-IDXestión de frota con identificación do piloto e rexistro auditable de voos, máis un catálogo de módulos de IA sobre o vídeo aéreo.
Ver Drone-ID 360Catro cámaras agochadas nun vehículo corrente, con IA embarcada que detecta e clasifica persoas e vehículos sen operador diante da pantalla.
Ver VIGÍA360Cámara corporal e de vehículo con streaming 4G en directo, GPS e pregravación. A analítica de vídeo vai embebida na propia cámara.
Ver Sentinel COP360Zona azul e autorizacións de acceso con app de policía: OCR de matrícula sobre o terreo e conexión coas cámaras LPR xa instaladas.
Ver Aparca360O núcleo cartográfico onde aterran as deteccións: IGN, Catastro e PNOA, xeocercas e detección por IA sobre o territorio, como API REST.
Ver GeoCore360E a detección non remata na cámara. O que CentinelIA360 detecta entra despois nos sistemas onde se traballa: o expediente de Appolo na xefatura de Policía Local, a incidencia cidadá de Centinel360, o despregamento de ProteCivil360 en emerxencias ou o vehículo de FlotaCore360. O catálogo de Labrax segue medrando e calquera detector novo súmase sen tocar o núcleo.
Arquitectura modular: a inxestión, o motor de inferencia, as regras de negocio e a saída son pezas separadas. Cambiar de detector non obriga a tocar o resto da cadea.
Subscríbese ao fluxo da cámara sen interferir na gravación existente. rtsp:// · onvif · mp4
O detector execútase sobre acelerador local. A imaxe non abandona a instalación. edge · GPU
Zona de interese, limiar de confianza, persistencia mínima e horario no que a regra se aplica.
Notificación ao posto de mando, ao móbil do axente ou ao sistema que xa utiliza a unidade.
Cada detección deixa rexistro de quen a viu, que decidiu e cando. hash · timestamp · GPS
Cada despregamento documéntase antes de acenderse: finalidade, base xurídica, categoría de risco segundo o Regulamento (UE) 2024/1689 de Intelixencia Artificial, medidas de minimización, prazo de conservación e quen supervisa as decisións. Cando o caso de uso non esixe identificar unha persoa, a anonimización vén activada de fábrica.
A ISO/IEC 42001 é a primeira norma internacional que audita como unha empresa goberna os seus sistemas de intelixencia artificial: como avalía os riscos de cada modelo, como documenta para que se usa, quen supervisa as súas decisións e que pasa cando se equivoca. Non certifica que a IA funcione: certifica que hai alguén respondendo por ela.
É a diferenza entre mercar visión artificial a un provedor auditado e mercarlla a alguén que di que a súa é fiable. Nun prego que aplique o Regulamento Europeo de IA, é exactamente o que lle van pedir ao adxudicatario.
Certificado 26MS280702 · vixente ata 07/2029 · a nome de Labrax Soluciones, S.L.
As certificacións corresponden a Labrax Soluciones, S.L., a empresa que desenvolve CentinelIA360. O RXPD, a LOPDGDD, o ENI, a UNE-EN 301549 e o Regulamento Europeo de Intelixencia Artificial non son certificacións: son marcos de obrigado cumprimento que o produto respecta. Os datos alóxanse en territorio español, sen transferencias internacionais. O organismo é responsable do tratamento; Labrax actúa como encargado conforme ao artigo 28 do RXPD.
A elección depende de se o organismo prefire gasto corrente ou investimento, e de se o vídeo pode saír ou non das súas instalacións.
Cota periódica por cámara e detector activo. Labrax opera a plataforma.
Despregamento completo na infraestrutura do organismo, incluído o equipo de bordo.
Cando o evento a detectar aínda non existe e hai que construír o detector desde cero.
Un asesor revisará con vostede o evento que quere resolver, as cámaras das que dispón e se o caso é viable tal e como está formulado. Se non o é, dirémosllo. Sen compromiso, confidencial, resposta en 24 horas hábiles.